![](/upload/iblock/ddf/ddff5d19a35620582e53668b9f33277a.jpg)
Асноўнымі носьбітамі дадзенай тэхналогіі ў 1980—1990-я гады былі Адам Краўчук з Віцебска, Пётр Карэнік і Міхаіл Чаркас з Браслаўскага раёна. Да Карэніка, напрыклад, прыязджалі заказваць капелюшы з розных куткоў краіны, а Чаркас славіўся вырабам традыцыйных скрынак. Дзякуючы такім майстрам старадаўняе рамяство і было захавана на Віцебшчыне.
Сёння традыцыя спіральнага пляцення адраджаецца супольнасцю майстроў у Браслаўскім, Верхнядзвінскім, Гарадоцкім раёнах і ў Віцебску. Для папулярызацыі тэхналогіі ў культурна-гістарычным комплексе «Залатое кола горада Віцебска «Дзвіна», Гарадоцкім Доме рамёстваў і фальклору, Браслаўскім музеі традыцыйнай культуры дзейнічаюць гурткі па спіральным пляценні для дзяцей і дарослых. А тэхналогія такая: спачатку ўкладваецца па спіралі круглае ці авальнае дно, затым нарошчваюцца вышыня і аб’ём сценак. Гэта дазваляе звужаць або пашыраць аб’ём, рабіць круглыя, цыліндрычныя і шарападобныя ёмістасці.
![](/upload/iblock/60a/60a54ceb81540cc829af0d6641a4d9fe.jpg)
Нядаўна традыцыйная тэхналогія спіральнага пляцення Гарадоцкага, Браслаўскага, Верхнядзвінскага раёнаў Віцебскай вобласці і Віцебска атрымала статус нематэрыяльнай гісторыка-культурнай каштоўнасці Беларусі.
mila@sb.by
Фота БЕЛТА